Ostatnie dni Królika

Książka trafiła w moje ręce Dzięki Pani M. bibliotekarce, która znając mój gust zawsze poleca jakieś nowinki...

„Ostatnie dni Królika” -

"Emocjonalny rollercoaster. Będziecie śmiać się przez łzy! " -

Tymi słowami wita okładka książki, hmm... nie jest źle, no to co? Jedziemy!

Książka przeplata w sobie teraźniejszość i przeszłość tłumacząc nam zawiłe relacje członków rodziny i przyjaciół bohaterki.

Czterdziestoletnią Mie – Królika – poznajemy w nieprzyjemnej chwili, zmierza ona do hospicjum gdzie ma spędzić ostatnie dni swojego życia.

Wszystko dzieje się etapami trzymając w napięciu i niepewności.

Cięty język, bezpośredniość i waleczność urzekają od pierwszych linijek tekstu, a z każdą kolejną coraz bardziej zżywamy się z Królikiem i jej światem.

Powtarzamy sobie: „to się tak nie może skończyć - czekałam na cud”.

Książka pozwala nam znaleźć odpowiedź na dręczące nas pytania.

Ostatnie chwile z osoba umierającą?

Jak się zachować?

Co powiedzieć?

Nie wyparzony język?

("Zjebana chujoza" ma swój urok)

Koniec końców tematem przewodnim nie jest śmierć, ale życie...

Trudności, przeciwności losu, radość, miłość, wiara i zwątpienie.... to życie.

To pokazuje jak bardzo warto walczyć.

Kilka cytatów:

„I wiecie co? Nie należy zadzierać z wkurzoną dziewczyną z rodu Hayesów.

Ma być runda druga? Wchodzę w to, ale zrobię to po swojemu.”

oraz

„Tak bardzo był ci potrzebny ten drugi cycek?

Nażryj się nim, chciwy gnoju, ale nie waż się zabierać mojej córki!".

Żyjcie chwilą tu i teraz.

Pozdrawiam K.